skutek


skutek
skutek {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż IIa, D. skutektku {{/stl_8}}{{stl_7}}'następstwo, konsekwencja jakiegoś działania; wynik, rezultat, efekt': {{/stl_7}}{{stl_10}}Pozytywne, dobre, zbawienne, przykre, żałosne skutki czegoś. Zdać egzamin z pomyślnym skutkiem. Incydent tragiczny w skutkach. Coś nie przyniosło pożądanego skutku.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}bez skutku; brzemienny w skutki (w konsekwencje); dochodzić – dojść do skutku; doprowadzić {{/stl_10}}{{stl_8}}{coś} {{/stl_8}}{{stl_7}}do skutku; na skutek; odnosić – odnieść piorunujący skutek; ze skutkiem {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • skutek — m III, D. skutektku, N. skutektkiem; lm M. skutektki «to, co jest następstwem jakiegoś działania; wynik, rezultat, konsekwencja czegoś» Dodatnie, doniosłe, pomyślne, zbawienne skutki czegoś. Ujemne, opłakane, katastrofalne, zgubne skutki. Skutki… …   Słownik języka polskiego

  • na skutek — → skutek …   Słownik języka polskiego

  • na skutek — {{/stl 13}}{{stl 8}}przyim., łączy się z dopełniaczem {{/stl 8}}{{stl 7}} wskazuje na przyczynę; wskutek, w wyniku, w rezultacie, w następstwie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Na skutek upadku z wysokości złamał obie nogi. Na skutek braku opadów… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odnosić – odnieść piorunujący skutek — {{/stl 13}}{{stl 7}} bardzo kogoś zaskoczyć, zdziwić : {{/stl 7}}{{stl 10}}Jego słowa odniosły piorunujący skutek. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • aby — I {{/stl 13}}{{stl 8}}spój. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wyraz łączący tylko zdania, mianowicie zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym wyrażającym cel treści zdania nadrzędnego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Czytała… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • serce — 1. Brać, wziąć (sobie) coś do serca «przejmować się, przejąć się czymś, silnie odczuwać, odczuć coś»: Jak będziesz tak wszystko brał sobie do serca, to wykorkujesz raz, dwa, ani się obejrzysz (...). J. Krzysztoń, Obłęd. 2. Całym sercem, z całego… …   Słownik frazeologiczny

  • jądrowy — przym. od jądro (tylko w zn. 1, 4 i 5) a) w zn. 1: Wytłoki jądrowe. b) w zn. 4: Błona jądrowa. c) w zn. 5: ∆ Broń jądrowa «broń, której działanie oparte jest na wykorzystaniu energii jądrowej lub promieniowania jonizującego» ∆ Chemia jądrowa… …   Słownik języka polskiego

  • karłowaty — karłowatyaci «mający wymiary mniejsze niż przeciętne dla danego gatunku na skutek niesprzyjających warunków środowiska, zaburzeń rozwoju, zabiegów hodowlanych; o człowieku: mający nienormalnie mały wzrost na skutek zaburzeń genetycznych, zmian… …   Słownik języka polskiego

  • oko — n II, N. okiem 1. lm M. oczy, D. oczu (ócz), N. oczami (oczyma) «narząd wzroku; u ludzi i kręgowców złożony z kulistej gałki ocznej i układu pomocniczego, obejmującego narząd łzowy, spojówkę, powieki, mięśnie; także zmysł widzenia, wzrok;… …   Słownik języka polskiego

  • oparzelina — ż IV, CMs. oparzelinanie; lm D. oparzelinain 1. «zaczerwienienie i obrzęk skóry występujące na skutek oparzenia; miejsce oparzone na ciele; oparzelizna» Skóra pełna oparzelin. 2. leśn. «obumarcie obwodowej warstwy drewna okrągłego powstałe na… …   Słownik języka polskiego